Pages Menu
Categories Menu

List motywacyjny dla tancerza

  1. Zadania i czynności robocze.

Można się spotkać z innymi nazwami zawodu artysty tancerza jak tancerka, tancerz, baletnica. Podstawowym zadaniem tancerza jest wprowadzenie odbiorcy w sferę przeżyć, emocji, doznań za pomocą tańca. Ruch, ciało jest głównym środkiem przekazu. Scenografia, muzyka, kostiumy, rekwizyty są bardzo ważnym tłem dla artystów. Te elementy pozwalają tancerzom lepiej wyrazić to, co niewyrażalne, w ten sposób są bardziej przekonywający dla widzów. Jak wiadomo taniec jest jedną najstarszych sztuk, skutkiem tego wykształciły się jego różne funkcje: rekreacyjno-rozrywkowe religijne, tańce o pochodzeniu i zasięgu społecznym; ludowe, narodowe, charakterystyczne, dworskie, kolejne to artystyczne takie jak balet czy pantomima. W związku z takim stanem rzeczy, wyodrębniły się różne specjalizacje taneczne: tancerz estradowy, tancerz klasyczny, tancerz ludowy. Rodzaj wykonywanego tańca zależy od charakteru zespołu, w którym tancerz ma okazję się angażować. W zawodowych zespołach wykonuje się głównie taniec towarzyski, demi- klasyczny , balet, natomiast w zespołach pieśni i tańca tanieć charakterystyczny i ludowy. Taniec jest odzwierciedleniem epoki i miejsca, w którym dany taniec się wykonywało. Tango argentyńskie mówi o trudnych czasach jakie nastały w owym kraju i jak ludzie, jakie warstwy społeczne go wykonywały. Reasumując taniec nie ma jedynie funkcji rozrywkowej, ma także wymiar antropologiczno- kulturowy. Tancerz może porozumieć się z widzem jedynie za pomocą tańca, ruchu, ciała. Jest to sztuka niezwykle trudna do wykonania. Tancerzami zostają osoby, mające silne osobowości. Praca tancerza jest przede wszystkim związana ze sceną, na której są realizowane przedstawienia estradowe i  spektakle teatralne. Tancerze ściśle współpracują z teatrami najczęściej muzycznymi.

 

 

  1. Środowisko pracy.

Praca tancerza ma miejsce w salach i studiach baletowych z ogromną ilością luster, a także w salach gimnastycznych. Ważne jest to, by była w miarę spora przestrzeń dla tancerzy i dla choreografa podczas układania kompozycji tanecznej, albo podczas ćwiczeń. Jedyną uciążliwością w tej pracy może być zbyt intensywne światło oraz mocne nagłośnienie w salach. Praca tancerza ma charakter samodzielny i zespołowy. Może mieć pokazy solowe, może być tancerzem, który występuję jedynie sam na scenie. Jednak takie sytuacje rzadko się zdarzają. Przeważnie tancerze pracują w zespole. Kontakty są niezbędne w tej pracy. Jednak tak stan rzeczy może prowadzi do wielu konfliktów na tle zawodowym, jak i prywatnym. Te konflikty mogą potęgować trudne charaktery artystów, którzy walczą przy każdej okazji o swoją indywidualność. Tancerz zazwyczaj pracuje około 9/12 godzin dziennie. Często ten limit jest przekraczany o 4 czy 6. Jest to  zależne od wielkości i wagi układanej choreografii. Nie jest to normowany tryb pracy. Praca może się odbywać w dzień lub w nocy, a także w dni wolne od pracy. Tancerz podlega choreografowi,  dyrektorowi, kierownikowi placówki kulturalnej. W praktyce tacy kierownicy dają wolną rękę swoim pracownikom, ponieważ wiedzą, że każde ograniczenie jest dla artysty niekomfortową sytuacją. Jest to praca dla silnych osobowości. Tancerze szybko zmieniają miejsce pracy, wyjeżdżają z zespołem do różnych miejsc.

 

  1. Wymagania psychologiczne, wymagania zdrowotne i fizyczne, warunki podjęcia pracy w zawodzie.

Współcześnie stawia się bardzo wysokie wymagania tancerzom. Sztuk ta łączy w sobie elementy plastyki, aktorstwa, muzyki i pantomimy. Tancerz musi być perfekcjonistą w każdej z tej dziedzin. Tancerz wybierając ten zawód, świadomie wybiera naukę w szkołach baletowych. Program takiej szkoły przewiduje 9 lat nauki i intensywnych ćwiczeń. Trzeba mieć niezwykle silną psychikę, aby od najmłodszych lat poświęcić się tańcu. Często rezygnuje się z zabaw i luzu na rzecz budowania przyszłej kariery, która i tak będzie stosunkowo krótka, bo do 35-ciu lat. W takiej szkole łączy się trudny pogram w zakresie szkoły ogólnokształcącej, do tego dochodzą długotrwałe treningi. Podczas tych lat trzeba w sobie wykształcić takie cechy jak: podzielność uwagi, pamięć ruchową, wyobraźnię przestrzenną, wytrzymałość na długotrwały wysiłek, odporność emocjonalna i samokontrola, zdolności aktorskie. Także niezbędna jest umiejętność charakteryzacji, ogólna kultura osobista, łatwość wypowiadania się w mowie i piśmie, wiedza ogólna na temat literatury, sztuki i filmu. Ta praca jest zaliczana do ciężkich. Największe znaczenie ma sprawność fizyczna, która obliguje do wykonywania tego zawodu. Istnieją przypadki tancerzy niepełnosprawnych, jednak są oni w mniejszości. Ważne jest, by mieć dobre, nienaganne zdrowie. Wymaga się od tancerza smukłej sylwetki, proporcjonalnej budowy ciała i dobrej aparycji. Do podjęcia pracy niezbędne jest wykształcenie zawodowe i ogólnokształcące.

  1. Możliwości awansu w hierarchii zawodowej, możliwości podjęcia pracy przez dorosłych, zawody pokrewne, polecana literatura.

W tym zawodzie istnieją możliwości awansu. Artysta jedynie dzięki ciężkiej pracy, ambicji oraz pasji może awansować w środowisku artystycznym. Najważniejsze dla tancerza jest zdobycie uznania. Jest to w pewnym sensie duża nobilitacja. W ten sposób wyrabia swoje nazwisko, markę. Wszystkie te ścieżki prowadzą do zaszczytnego tytułu tancerza- solisty. Najtrudniej jest to osiągnąć w teatrach operowych i operetkowych ze względu na ogromną liczbę członków zespołu oraz szczeble w hierarchii baletowej. Tancerze zespołu baletowego dzielą się na cztery warstwy: tancerzy zespołowych- corps de ballet, koryfei- małe role solowe, prowadzą taniec grupy tancerzy soliści oraz pierwsi soliści. W zespole ludowym czy estradowym można awansować na solistę. W tym zawodzie można dostać angaż w bardzo młodym wieku(18-25 lat). Rozpoczęcie pracy w późniejszym wieku jest niemożliwa, ponieważ kariera tancerza jest bardzo krótka. Jest to spowodowane coraz mniejszymi możliwościami fizycznymi człowieka. Przy takim trybie życia już w wieku 30 lat można ucierpieć na zwyrodnienie układu kostno- mięśniowego. Innymi zawodami pokrewnymi są: sportowiec, artysta cyrkowy, choreograf.

  1. Możliwości zatrudnienia oraz płace.

Według GUS-u w 2002 roku liczba osób zarejestrowanych w urzędach, w zawodzie tancerz/tancerka wynosiła 44 osoby. Najwięcej bezrobotnych było w województwie łódzkim i mazowieckim. W drugim półroczu tego samego roku liczba ofert pracy wynosił 39. Jest to dobra wiadomość dla tancerzy, gdyż nie jest to zawód, skazany na porażkę. Tancerze mogą zakładać własne firmy- szkoły tańca. Mogą być zatrudniani przez różnorakie placówki kulturalne takie jak: opera, operetka, teatry, domy kultury, szkoły tańca. Wynagrodzenie jest zależne jaką ścieżką kariery pójdzie choreograf. Jeśli pracuje jedynie w domu kultury, jego pensja nie będzie zbyt wysoka, ponieważ państwo przeznacza mało pieniędzy na kulturę. Jeśli choreograf pracuje na zlecenia większych teatrów telewizji, festiwali jego zarobki mogą być rzeczywiście wysokie.

 

Jak napisać list motywacyjny dla tancerza – porady:

Jeśli nie znasz dokładnego imienia i nazwiska osoby do której piszesz list motywacyjny to lepiej nie pisać nic niż napisać błędne dane. Błędne dane mogą świadczyć o braku dokładności lub nieporadności.

List motywacyjny jest uzasadnieniem, dlaczego staramy się o pracę na danym stanowisku. Należy wykazać, że nasze doświadczenie zawodowe będzie pomocne na nowym stanowisku pracy. Należy również podkreślić swoją motywację do podjęcia nowej pracy.

W liście motywacyjnym warto opisać tylko te cechy charakteru, które przydadzą się przy wykonywaniu obowiązków w nowym miejscu pracy. Najlepiej poprzeć je przykładami.

List motywacyjny stanowi uzupełnienie Curriculum Vitae. Zawarte są w nim nasze doświadczenia zawodowe wraz z ich uzasadnieniem oraz własne plany na przyszłość.

Pisząc list motywacyjny trzeba zwrócić szczególnie uwagę na język. Powinien być zwięzły i jasny. Nie powinien być kolokwialny lub zbyt potoczny.

List motywacyjny jest jest dokumentem oficjalnym, dlatego trzeba zadbać o jego dobrą budowę. Na górze piszemy miejscowość wraz z datą, poniżej po lewej stronie dane kandydata, po prawej natomiast adresata dokumentu. Dalej znajduje się właściwa treść listu. Trzeba pamiętać, aby po wydrukowaniu odręcznie podpisać pismo.

Dokumenty aplikacyjne należy przekonwertować do formatu PDF, co uchroni nas przed niezgodnością formatów plików lub programów do otwierania dokumentów tekstowych.

W liście motywacyjnym warto przywołać nasze dobre cechy wraz z informacją co umiemy i w jaki sposób pomoże to naszej nowej firmie lub przyczyni się do lepszej pracy.

Zredagowanie profesjonalnego listu motywacyjnego jest pracochłonne. Jednak warto podjąć wyzwanie i stworzyć dokument, z którego sami będziemy zadowoleni.

Wiadomość e-mail z dokumentami rekrutacyjnymi musi mieć tytuł, adresata a także krótką informację, że aplikujemy na dane stanowisko. Jeśli znamy nr referencyjny ogłoszenia należy go podać w treści wiadomości. W załączeniu przesyłamy dokumenty.

Więcej na : startcv.pl